Camping

Natuurkampeerterrein Erve De Meester

“Het huis bij het terrein is in 1860 gemaakt door de schoolmeester van Bruinehaar en het aangrenzende Duitse buurtschap De Striepe. De schoolmeester had hier samen met zijn zwager een stukje grond van vier hectare ontgonnen en een piepklein boerderijtje gebouwd. Op deze boerderij hield hij wat vee. Sinds 1860 draagt de boerderij al de naam ‘Erve De Meester’, en zo wordt deze plek ook op oude kaarten genoemd. Zodoende hebben wij ervoor gekozen om de naam te behouden voor het kampeerterrein.”

Historisch landschap

Door Martijn Horst – Landschap Overijssel, 2019

Het natuurlijke landschap

Erve De Meester ligt op een geïsoleerde, natuurlijke hoogte ontstaan in de voorlaatste ijstijd. Na afloop van de laatste ijstijd, zo’n 10.000 jaar geleden, werd het klimaat warmer en ontwikkelde zich een gesloten vegetatiedek. Door het afsmelten van de ijskappen steeg de zeespiegel en als gevolg hiervan ook de grondwaterspiegel. In de uitgestrekte, laaggelegen gebieden van Overijssel vormden zich dikke lagen veen. Deze veenvorming begon ongeveer 6.000 jaar geleden en ging door tot omstreeks het jaar 1000 na Chr. In eerste instantie onder invloed van grondwater (laagveen), maar daarbovenop ook als veengroei op basis van alleen regenwater (hoogveen). De grote hoogveenkoepels die ontstonden groeiden als een dikke spons van veenmossen steeds verder en bedekten grote delen van Overijssel. De extreem zure en voedselarme omstandigheden leidden tot natte, slecht toegankelijke moerassen waar vrijwel geen boom kon groeien. Alleen natuurlijke hoogtes staken nog boven het veen uit. De omgeving van Striepe, Bruine Haar en Sibculo bevat een aantal van deze natuurlijke hoogte. Bruine Haar en Striepe delen een hoogte.

Prehistorische bewoning

In het zich uitbreidende veen werd in de prehistorie niet gewoond. Het was te nat om zich permanent te kunnen vestigen. Echter, de randen van het veen werden wel gebruikt om te jagen, als grondstof te gebruiken of om te offeren. Het is door het ontbreken van archeologische bronmateriaal onduidelijk of de natuurlijke hoogte van Bruine Haar wel bewoond werd. De kans lijkt echter gering, omdat de hoogtes als eilanden in het hoogveen lagen en daarmee slecht bereikbaar.

Ontginning vanaf de middeleeuwen

Vanaf de middeleeuwen veranderde dat. Te midden van de hoogveenkoepels woonden mensen op de hogere zandige delen, zoals geïsoleerde dekzandruggen en stuwwallen. In tegenstelling tot de agrarische veenontginning, die in het westen van Overijssel vanaf de 12de eeuw op kwam, werd het veen slechts aan de randen gebruikt. Men groef turf voor persoonlijk gebruik, stak plaggen voor de bemesting van de akkers en verbouwde boekweit. De natuurlijke hoogtes van Striepe, Bruine Haar en Sibculo werden in gebruik genomen en kregen alle drie hun eigen ontwikkeling. Zo ontstond bij Sibculo een klooster en werd Bruine Haar en omgeving in gebruik genomen door de graven van Rechteren Limpurg. Daaromheen lagen de uitgestrekte markegronden van de omringende dorpen. Bruine Haar ontbeert door deze ontwikkeling een duidelijk begrensd dorpslandschap. Al kunnen ook de bezittingen van de graaf daar een structuur aan geven. In dat geval beslaat Bruine Haar niet alleen de bewoning en de akkers op de natuurlijke hoogte, maar ook de Bruine Haarsvenen en de Balkenbeltsvenen in het hoogveen. Door de vennen liepen afwateringen, zoals als de Schipsloot, en wegen over de dijken, zoals de Zwarte Dijk en de Engbertsdijk. Op de grens met Langeveen lagen twee grensstenen. De grens met Duitsland was ‘afgepaald’ met grenspalen.

Ontwikkeling vanaf de Nieuwe Tijd

Pas relatief recent werden de Bruine Haarsvenen en de Balkenbeltsvenen omgezet in landbouwgronden. De oudere afwateringen werden daarbij dichtgegooid en er werd een nieuw, rationeel slotenpatroon aangelegd. De heide en de kronkelende wegen boven op de natuurlijke hoogte maakten plaats voor de ontwerpen en aangelegde structuur van Landgoed Huize Almelo.